Informacje o tym, które obszary bywają zaniedbywane przez przedsiębiorców dostarcza sprawozdanie roczne Generalnego Inspektora Informacji Finansowej z realizacji Ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu w 2025 roku[1].
Wynika z niego, że instytucje obowiązane skontrolowane przez GIIF dopuszczają się najczęściej następujących nieprawidłowości:

Jak więc widać – zakres popełnianych błędów jest bardzo szeroki. Obejmuje on zdecydowaną większość nakładanych na instytucje obowiązane obowiązków. Jeżeli chodzi o obszary można je podzielić na braki:
Próbując podsumować powyższe należy wskazać, że obowiązki nakładane na podmioty obowiązane mają kompleksowy (a nie np. tylko prawny) charakter. Uniknięcie ich naruszenia wymaga wiedzy i zaangażowania właściwie całej organizacji. Stąd istotnym elementem tych obowiązków są szkolenia, które mają wpływ na kształtowanie świadomości tych powinności. Następnie pozostaje przygotowanie i wdrożenie stosownych procedur opartych na przygotowanych dokumentach analitycznych. A w ostateczności stosowanie się do nich. Warto przy tym jeszcze dodać, że przepisy AML/CFT zmieniają się dość dynamicznie, więc istotna (i kontrolowana przez GIIF oraz pozostałe instytucje nadzorujące) jest ich bieżąca aktualizacja. Natomiast samo stosowanie się do obowiązków wynikających z Ustawy AML przez instytucję obowiązaną, jak i stosowanie przez instytucję obowiązane obowiązków wynikających z tej ustawy wobec swoich klientów należy traktować jako proces w organizacji. Wymagający stałej oceny, analizy, weryfikacji i aktualizacji.
Radca prawny Błażej Wojnicz
[1] https://www.gov.pl/web/finanse/sprawozdania-roczne-z-dzialalnosci-generalnego-inspektora-informacji-finansowej